Als het maar even kan, dan trek ik er op uit, wandelend of fietsend.


Zo ook deze keer in april van dit jaar. Het weer was prachtig, een mooi blauwe hemel, dus schitterend weer om te fotograferen.

Op het eerste gezicht denk je, wat is er nu zo bijzonder aan een doodgewone straat in Epe, zoals de Wiemanstraat.

Als je al jaren fotografeert, wordt het een automatisme, om waar je je ook bevindt, je ogen goed de kost te geven.

Ik zeg wel eens gekscherend, ga maar eens ergens staan en maak op een vierkante meter een serie foto's. Je leert dan automatisch om goed te zien, hoe mooi de natuur in elkaar steekt en daar dan een fotografische compositie van te maken.

Fotograferen is zien en niets anders, de camera is alleen maar een stuk gereedschap, net zoals een loodgieter een pijpsleutel gebruikt en een timmerman een hamer.